Stołówki pracownicze to pomieszczenia, w których posadzka musi sprostać zarówno wysokim wymaganiom estetycznym, jak i licznym wyzwaniom funkcjonalnym. Dobór materiału i technologii posadzkowej w wielu przypadkach wymaga od projektantów m.in. wnikliwej analizy wymagań dotyczących przeciwpoślizgowości czy utrzymania wysokiego poziomu higieny.

Piotr Jakóbczak, dyrektor sprzedaży we Flowcrete Polska, przedstawia dobre praktyki, które pomagają unikać najważniejszych błędów przy projektowaniu posadzek żywicznych do kantyn w miejscu pracy.

1. Jak dobrać posadzkę żywiczną o odpowiedniej przeciwpoślizgowości?

Przeciwpoślizgowość to istotny parametr posadzki, uzależniony od warunków użytkowania, który decyduje o ryzyku poślizgnięcia i upadku osób przebywających w danym pomieszczeniu. Już na etapie prac projektowych, poprzez dobór odpowiedniego rozwiązania, można znacznie ograniczyć to ryzyko. Wybór ten może jednak nastręczać spore trudności, głównie ze względu na to, że wiedza o zapisach dotyczących odporności na poślizg, zawartych w normie PN-EN 1504-2, nie jest powszechna, a w przypadku wielu rozwiązań posadzkowych stosowane są inne jednostki i metody badawcze, których nie można ze sobą bezpośrednio porównywać.

Obowiązująca norma PN-EN 1504-2 odwołuje się do odczytu z badania według normy PN-EN 13036-4, gdzie śliskość posadzki jest określana metodą „wahadła”. Badanie to jest wykonywane na poziomej powierzchni i może być także przeprowadzane in situ, na gotowej posadzce w warunkach suchych i mokrych. Posadzka wewnętrzna spełnia wymagania odporności na poślizg, gdy wyniki badania dla mokrej (klasa I) lub suchej powierzchni (klasa II) wynoszą powyżej 40.

Część producentów rozwiązań posadzkowych posługuje się także współczynnikiem przeciwpoślizgowości R zdefiniowanym w niemieckiej normie DIN 51130. Jest on określany przy pomocy metod „odczuciowych” (subiektywnych), w laboratorium. W czasie badania człowiek porusza się do tyłu i do przodu w pozycji pionowej, w specjalnych butach, po posadzce zwilżonej olejem. Kąt nachylenia powierzchni jest stopniowo zwiększany aż do momentu, w którym poruszający się człowiek przestaje czuć się bezpiecznie. Wyznaczony w ten sposób kąt nachylenia stanowi podstawę do obliczania współczynnika przeciwpoślizgowości R. Ponadto w miejscach, gdzie warunki użytkowania sprzyjają zwiększeniu śliskości posadzek, sam współczynnik R, bez podania tzw. przestrzeni rugowania (współczynnik v), nie jest wystarczający.

Ze względu na różne metody badawcze nie można w bezpośredni sposób przeliczać wartości tych dwóch parametrów (oporu poślizgu posadzki zbadanego według obowiązujących w Polsce norm i współczynnika R).

Dla uproszczenia można przyjąć za poradnikiem Instytutu Techniki Budowlanej, że posadzki w kantynach i stołówkach zakładowych powinny mieć opór poślizgu posadzki suchej na poziomie 65-75, a dla posadzki mokrej 30-40, czego odpowiednikiem jest współczynnik przeciwpoślizgowości R10. Wymagania te spełniają posadzki żywiczne epoksydowe zacierane oraz posadzki epoksydowe i poliuretanowe wylewane, z zasypem, o chropowatej powierzchni. Mogą to być na przykład systemy zawierające barwione ziarna piasku czy płatki, takie jak Peran STB Compact czy Peran PGF.

Natomiast posadzki w kuchniach przemysłowych w stołówkach zakładowych powinny mieć opór poślizgu posadzki suchej na poziomie 90-100 i mokrej 65-75, i odpowiednio współczynnik przeciwpoślizgowości R12. Wymaganą do kuchni przeciwpoślizgowość można uzyskać stosując posadzki poliuretanowo-epoksydowe, z zasypem, o chropowatej powierzchni, takie jak na przykład antybakteryjna posadzka Flowfresh SR na bazie żywicy poliuretanowej oraz kruszywa i cementu, z warstwą piasku kwarcowego.














2. Jak zaprojektować posadzkę żywiczną w pomieszczeniu mokrym z odwodnieniem?

W przypadku pomieszczeń mokrych, takich jak np. zmywalnie, w których przewidziano odwodnienie, przy projektowaniu posadzki należy zwrócić uwagę na zalecenia producenta odwodnienia dotyczące spadku i technologii obsadzania elementów odwodnienia. Dla przykładu, w sytuacji, gdy w pomieszczeniu jest planowane odwodnienie liniowe, spadek na posadzce kształtuje się z jednej lub dwóch stron – zależnie od umiejscowienia odwodnienia. Odwodnienie punktowe wymaga wykonania spadku z czterech stron – do każdego brzegu kratki (tzw. spływ kopertowy). W przypadku zmywalni w obiektach gastronomicznych spadek powinien  wynosić ok. 1,5% w kierunku odpływu wody i powinien zostać wykonany w warstwie podłoża pod posadzką żywiczną. Wszystkie elementy wstawiane w posadzkę (typu kratki ściekowe, rury i przewody przechodzące przez strop, odboje) wymagają uszczelnienia po obwodzie kitem elastycznym dobranym do warunków panujących w pomieszczeniu.















3. Jak zabezpieczyć styk posadzki ze ścianą przed gromadzeniem się bakterii?

Posadzki żywiczne tworzą bezspoinową, jednolitą powierzchnię bez fug, przez co zapewniają wysoki poziom higieny. Ma to szczególne znaczenie w pomieszczeniach kantyn i stołówek, gdzie przechowuje się, przetwarza i spożywa posiłki. W strefach obróbki żywności zaleca się stosowanie posadzek zawierających dodatki bakteriobójcze, np. z grupy Flowfresh. Należy przy tym pamiętać o zabezpieczeniu styku posadzki ze ścianą, ponieważ jest to miejsce, w którym potencjalnie mogą gromadzić się i rozwijać bakterie.

Sposób uszczelnienia połączenia posadzki żywicznej ze ścianą za każdym razem należy skonsultować z dostawcą posadzki. W zależności od typu posadzki oraz zastosowanych materiałów i rozwiązań ściennych, może to być np. zabezpieczenie ściany powłoką żywiczną do wysokości 10 cm i wykonanie wyoblenia styku ściany i posadzki masą elastyczną. Inne rozwiązanie to cokół z masy żywicznej (wymiary cokołu zależą od materiału, z którego jest wykonany) zwieńczony na górze listwą metalową z dodatkowym uszczelnieniem z masy elastycznej.

Trzy podstawowe wymagania stawiane przed posadzkami w kantynach biurowych – trwałość, funkcjonalność i atrakcyjny wygląd można pogodzić, wymaga to jednak dokonania wnikliwej analizy parametrów wybranych rozwiązań posadzkowych już na etapie projektowania.